ميتوان به جرات گفت اوج كار مرحوم زرندي در دوبله نقشهاي نورمن اين فيلم و فيلم سربزنگاه است. نورمن 91 ساله هنوز در قيد حياتست درحاليكه بازي در سينما را در اواسط دهه 1960 و بازي در تلويزيون انگلستان را در اوايل دهه 70 رها كرد. در طي يك مصاحبه كه چند سال قبل از طرف سيماي ايران با وي انجام شد وي علنا اعتراف كرد كه فيلمهايش جز در انگلستان و ايران (آنهم بخاطر دوبله بي نظير زرندي) در ديگر كشورهاي جهان هرگز با استقبال روبرو نشد. او اذعان كرد كه نميخواستم اينگونه باشم اما ظاهرا غير از انگلستان و ايران سينماروهاي حرفه اي جهان مرا بيشتر بعنوان يك دلقك مي شناسند تا كسي درحد جري لوئيس كه از نظر من دلقكي بيش نبود!!
مرحوم محمدعلي زرندي كه سالهاي آخر عمر خود را(در اوايل دهه 1370) در انگلستان و لندن سپري ميكرد و به شخصه صداي وي را در همان سالها و در يكي از شبهاي چهارشنبه سوري از راديو بي بي سي شنيدم ملاقاتهاي متعددي با نورمن ويزدم داشت. او در اين برنامه از نحوه ابداع اين صدا صحبت كرد و گير كردن پيراهن خود به صداي يك صندلي در سينما و ايجاد صدايي سوت مانند را پايه ساختاري اين صدا دانست كه بعدها روي آن كار كرد و در فيلم فروشگاه آقاي بيگزبي براي اولين بار آنرا بكار گرفت.

عنوان اصلي فيلم خواباندن بچه است كه در ايران با نام عيالوار و گاهي لله به نمايش درآمده (كاري از فرانك تاشلين و با حضور لوئيس و مريلين مكسول) . الحق و الانصاف دوبله حميد قنبري(بخصوص در جاهايي كه با خود غرولند ميكند) در اوج است. لحظه اي كه لوئيس يك دستكش لاستيكي (يا چيزي مشابه) را پر از شير ميكند و هر يك از انگشتان را دهان يكي از سه بچه مي گذارد ديدني است چنانكه لحظه خواباندن بچه ها و مكافات وي از همه جذابتر است:... اي عناق بگيرين.. ديوونم كردين ...